Arbre que mira
farola, farola que mira façana, façana que mira rellotge, rellotge que mira
campana, campana que mira finestra, finestra que mira tranvía, tramvia que mira
bufanda, bufanda que mira robot. Robot que mira jugueta, jugueta que mira
tortuga, tortuga que mira peixera, peixera que mira la mar. Un home que mira sa
dona, sa dona que mira sa porta, sa porta que mira s'escala, s'escala que mira
es replà. Cansada s'adorm una alumna, s'adorm davant sa pissarra, es sol
il-lumina sa foto, sa foto que surt a sa tapa. Sa tapa, un llibre, una foto, sa
foto no és més que una fulla, natura de traça dificil, d'esquemes i diagrames.
Volcans i metalls poderosos, Gormitis i super-herois, herois antics,toployones,
hecatombes,platges i bous. Sa platja és d'arena copinya, sa pinya se pren
liquada, canyeta articulada, articulada canyeta. Canyeta que mira cubata,
cubata que mira cubito, cubito que mira gelera, gelera que mira Beefeater.
Beefeater que mira persona, persona que mira xigarro, xigarro que mira
rellotge, rellotge que mira carrer. Arbre que mira farola, farola que mira
girafa, girafa que mira girafa, girafa que mira Toyota, Toyota que mira cabana,
cabana que mira canoa, canoa que mira acàcia, acàcia que mira lleona, lleona
que mira sabana.
Men walkin'
'long the railroad tracks. Goin' someplace there's no goin' back. Highway
patrol choppers comin' up over the ridge, hot soup on a campfire under the
bridge. Shelter line stretchin' round the corner. Welcome to the new world
order, families sleepin' in their cars in the southwest. No home no job no
peace no rest. The highway is alive tonight but nobody's kiddin' nobody about
where it goes. I'm sittin' down here in the campfire light. Searchin' for the
ghost of Tom Joad. He pulls prayer book out of his sleeping bag. Preacher lights
up a butt and takes a drag, waitin' for when the last shall be first and the
first shall be last. In a cardboard box 'neath the underpass got a one-way
ticket to the promised land. You got a hole in your belly and gun in your hand,
sleeping on a pillow of solid rock. Bathin' in the city aqueduct. The highway
is alive tonight, but where it's headed everybody knows. I'm sittin' down here
in the campfire light, waitin' on the ghost of Tom Joad. Now Tom said
"Mom, wherever there's a cop beatin' a guy. Wherever a hungry newborn baby
cries, where there's a fight 'gainst the blood and hatred in the air. Look for
me Mom I'll be there. Wherever there's somebody fightin' for a place to stand,
or decent job or a helpin' hand. Wherever somebody's strugglin' to be free,
look in their eyes Mom you'll see me." The highway is alive tonight, but
nobody's kiddin' nobody about where it goes. I'm sittin' downhere in the
campfire light with the ghost of old Tom Joad.
Bruce
Springsteen - The ghost of Tom Joad
(Hombres caminando
por las vías del tren, marchan hacia algún lugar. Ya no hay vuelta atrás. Los
helicópteros de la policía estatal, sobrevuelan la sierra. Bajo el puente, en
una fogata, se prepara comida caliente. La cola de desamparados que hay ante el
refugio, da la vuelta a la esquina. Bienvenidos al nuevo mundo. Las familias en
el suroeste, duermen en sus coches, sin hogar, sin trabajo, sin paz, sin
descanso. Esta noche, la autopista está
rebosando vida, pero nadie se engaña sobre el lugar al que se dirige. Y
yo aquí sentado a la lumbre del fuego, busco el fantasma de Tom Joad. El
predicador saca un misal de su saco de dormir. Enciende un cigarro y le da una
calada. Llega el momento en el que dice que el último será el primero y el
primero será el último. En una caja de cartón, guardas un billete de ida a la
tierra prometida, una pistola en la mano y un agujero en el vientre. Durmiendo
sobre una almohada dura como una roca. Bañándote en el acueducto de la ciudad,
la autopista está rebosando vida, pero
nadie se engaña sobre el lugar al que se dirige. Y yo aquí sentado a la lumbre
del fuego, busco el fantasma de Tom Joad.
Bueno, Tom dijo “Mamá, dondequiera que haya un poli pegando a un tío;
dondequiera que llore un niño recién nacido y hambriento; donde se luche contra
la sangre y el odio que hay en el aire, búscame madre, que allí estaré.
Dondequiera que haya alguien luchando por tener un sitio donde establecerse, o
por un trabajo digno o una mano que le ayude, dondequiera que alguien esté
luchando por ser libre, mírales a sus ojos madre, y allí me verás a mí.” Y la autopista
está rebosando vida, pero nadie se
engaña sobre el lugar al que se dirige. Y yo aquí sentado a la lumbre del fuego.)
He vuelto a beber un
vaso roto y la sangre de mis labios se congela. Nadie seca mis lágrimas ni me
limpia los mocos, ni me cambia los inviernos por una primavera. Me muero
delante del viento persiguiendo los aromas de otro bar. El único que estaba
abierto en los morros me lo acaban de cerrar. No son horas de buscar tus
pensamientos es posible que ya estés dormida. Me hago cargo soy el que te da tormento
pero ábreme la puerta que se me gasta la vida. No! Me buscaras! Encima de los
tejados con los gatos sin comida. No! Me encontrarás! Unas veces subo, otras
veces bajo pero no encuentro trabajo solo meo en las esquinas. Vólveré a tomar
el sol en una playa de invierno. Si me dejas pa beber prefiero seguir viviendo!
Vólveré a tomar el sol en una playa de invierno. Si me dejas pa beber prefiero
seguir viviendo! Me vuelto a fugar por la mañana, no te he pedío permiso pero
te cogío pelas, que agustito en tu cama cuando me vuelvas a ver pues lo mismo
ni te acuerdas. Canto por pasar el rato y entretengo un pokito al personal que
ya me daba por muerto y he vuelto a resucitar. No! Me buscaras!
El Gitano, la Cabra y la Trompeta – Dónde está el
mar
Quan tothom és a
dormir i ningú et pot vigilar, quan la casa és per tu sol, sense fer gens de
soroll mires llibres d'amagat, busques claus de llocs tancats, investigues les
històries que s'amaguen en les coses... Et sents com un lladre intrús encobert
per les parets sense cap moralitat fas les coses perquè vols. Ets un nen amagat
dins la cabana que t'has fet amb cadires, mantes velles, amb juguets i nines
teves... És el món particular amb la lògica de tu mai ningú el podrà jutjar, no
hi podrà entrar mai ningú, ni l'amic més estimat, ni l'amant més desitjat, ni
la cosa més bonica, ni l'amor de la vida... És el meu racó de món on ningú
jutja les meves coses. Si em pregunten que què penso, jo sempre dic:
"res... són coses meves...". T'agrada passar per llocs solitaris i
emboscats, somies trobar princeses oferint-se despullades, enmig d'una clariana
de xifrers i de pollancres. Són les coses que imagines, són les coses que et
fan viure... Has comès assassinats, has fet coses immorals. Has matat un
miler d'homes, has fet l'amor amb mil dones. Has volat entre terrats per anar a
un altre món. I ara ets a les quimbambes amb la saca dels milions... És el món
particular amb la lògica de tu tot es pot imaginar, imagina que ets algú que ha
viscut cent milions d'anys i coneixes les mentides i ningú et fotrà mai perquè
tens sabiduria... És el meu racó de món on ningú jutja les meves coses. Si em pregunten que què
penso, jo sempre dic: "res... són coses meves..."
No tengo remedio
bitxa, no tengo remedio amor. La vida va tan deprisa, confunde mi corazón. Y si
me dejas varado en la arena que las calles se encarguen de mí, que mis lágrimas
sean, mi niña, el reflejo de lo que perdí. Al otro lado del puente un nuevo cielo
me espera. Yo voy a cruzar el puente aunque al cruzarlo yo muera. Y si lo logro
cruzarlo, mi vida, será mi mayor consuelo, la muerte no sea muerte, la
muerte bajo ese cielo. Arriba
el moment de deixar-te i ho sento molt, les despedides sempre tenen mal sabor.
Arriba el moment de deixar-te i ho sento molt, coneixen’s, ma vida, mai va ser
un error. No tinc remei bitxa, no tinc remei amor. La vida va tan depresa que
confon el meu cor. I si m’encalles en la sorra que els carrer se’n recordin de
mi, i les llàgrimes siguin, ma vida, el reflexe del que ja no tinc. Arriba el moment
de deixar-te i ho sento molt, les despedides sempre tenen mal sabor. Arriba el moment
de deixar-te i ho sento molt, coneixen’s, ma vida, mai va ser un error.
Miss you so
much, now call again Come come tonight,
just hold me tight This desert rain, you are my guiding light. We, we were lost
this, walk of pain I miss you so much now I call again Come, come tonight, just
hold me tight From this desert rain, you are my guiding light We, we were lost
this, walk of tide We forgot about love, we forgot about us Now I am here,
dreams become real. I feel like a the sand Is blowing away into the storm I'm
inside this dream That feels just like a desert rain. We, we were lost, this
walk of pain I miss you so much, now I call again Come, come tonight just hold
me tight From this desert rain, you're my guiding light We were lost this walk
of tide We forgot about love, we forgot about us Now I am here, dreams become
real. You will always have my soul Even dream are secret worlds uhhhhh. I’m missing you.
Edward Maya - The
Stereo Love Show
(Te echo mucho de
menos, ahora llamo de nuevo. Ven, ven esta noche, tan sólo abrázame fuerte en
esta lluvia del desierto tú eres la luz que me guía. Nosotros, deseamos perder este mundo de dolor. Te echo mucho de menos. Ahora te llamo de nuevo, ven, ven
esta noche, tan sólo abrázame fuerte en esta lluvia del desierto. Tú eres la
luz que me guía. Nosotros, deseamos perder este mundo de marea, nos olvidamos
del amor, nos olvidamos de nosotros. Ahora estoy aquí, los sueños se hacen
realidad. Me parece que la arena está volando de nuevo al interior de la
tormenta. Estoy dentro de este sueño que parece lluvia del desierto.
Nosotros, deseamos perder este mundo de dolor. Te echo mucho de menos, ahora te llamo de nuevo. Ven, ven esta noche tan sólo abrázame fuerte en esta lluvia del
desierto. Tú eres la luz que me guía. Nosotros, deseamos perder este mundo de
marea. Nos olvidamos del amor, nos olvidamos de nosotros. Ahora estoy aquí, los
sueños se hacen realidad. Siempre tendrás mi alma, incluso los sueños son
mundos secretos Oooh ooh ooh oooh... Te extraño.)
Hay algunos que se
hacen viejos a la carrera, y carreras que sólo las hacen los viejos. Hay
algunos que sueñan despiertos con la primavera, y primaveras que sólo despierto
sueñas con ellas. Hay algunos que viven pidiendo en la escalera, y escaleras
que piden vivir de otra manera. Hay algunos que piensan que el mundo es una
cadena, y cadenas que hacen de este mundo una puta mierda. Porque siempre habrá
mil maneras de ver las cosas, porque la verdad nunca ha pecado de mentirosa.
Porque al despertar se aleja un sueño de mi memoria, hoy mi libertad es ver que
hay algo en esta historia. Hay algunos que venden sus penas a ciegas, y ciegos
de noches que no valen la pena. Hay algunos que creen que existe un dios en la
tierra, y tierra con sangre, con hambre y no existe la tregua. Hay algunos que
se hacen querer, que son gente buena, y gente que no puedo ver por mucho que
quiera. Hay algunos que ven en el mar una puerta a la vida, y vidas que cierran
ventanas con vistas al mar. Porque siempre habrá mil maneras de ver las cosas,
porque la verdad nunca ha pecado de mentirosa. Porque al despertar se aleja un
sueño de mi memoria, hoy mi libertad es ver que hay algo en esta historia.
Perquè tenc un
pensament que no me deixa viure, i que jo no he estat a temps, dirigir lo que em venia. No tenc por
d'estar tot sol, i és que es vespre es fa de dia. Si no estic bé, vull perquès,
vull perquès... I si no estic bé, vull perquès, vull perquès... I és aquest
sentiment que me turmenta cada dia. Miraré com passa es temps, per si es curen
ses ferides. No tenc por d'estar tot sol, i és que es vespre es fa de dia. Si
no estic bé, vull perquès, vull perquès... I si no estic bé, vull perquès, vull
perquès... Hi ha coses que no entenc, hi ha carrers sense sortida; i per molt
que no vulguem, és un escaló que hi ha en sa vida. No tenc por d'estar tot sol,
i és que es vespre es fa de dia. Si no estic bé, vull perquès, vull perquès...
I si no estic bé, vull perquès, vull perquès...
There are
nine million bicycles in Beijing That's a fact, It's a thing we can't deny Like
the fact that I will love you till I die. We are twelve billion light years
from the edge, That's a guess, No-one can ever say it's true But I know that I
will always be with you. I'm warmed by the fire of your love everyday So don't
call me a liar, Just believe everything that I say There are six billion people
in the world More or less And it makes me feel quite small But you're the one I
love the most of all We're high on the wire With the world in our sight And
I'll never tire, Of the love that you give me every night There are nine
million bicycles in Beijing That's a Fact, It's a thing we can't deny Like the
fact that I will love you till I die And there are nine million bicycles in
Beijing And you know that I will love you till I die!
Katie Melua - Piece
By Piece
(Hay nueve millones
de bicicletas en Beijing. Eso es un hecho, es una cosa que no podemos negar. Al
igual que el hecho de que te amaré hasta que muera. Estamos a doce millones de
años luz del borde del universo, eso es una suposición, nunca nadie ha podido
decir que es verdad. Pero sé que siempre estaré contigo. Todos los días el
fuego de tu amor me mantiene confortable. Entonces no me llames mentirosa. Sólo
cree todo lo que digo. Hay seis mil millones de personas en el mundo, más o
menos. Y eso me hace sentir muy diminuta. Pero tú eres al que más amo de todos.
Estamos arriba en el cable con el mundo a nuestra vista y nunca estaré cansada
del amor que me das cada noche. Hay nueve millones de bicicletas en Beijing, eso
es un hecho. Es una cosa que no podemos negar. Al igual que el hecho de que te
amaré hasta que muera. Y hay nueve millones de bicicletas en Beijing y sabes
que te amaré hasta que muera.)
Simón, desde que te
fuiste tengo que decir que la verdad, no estamos nada mal sin ti. También es
cierto que podríamos estar mejor pero ya ves, las buenas cosas mueren bajo el
sol. Y ahora es la memoria mi guía porque eso sí, pienso en ti cada día desde
aquella mañana de agosto. Reinventada hasta la saciedad sin lograr encontrar
nada de nada ni una explicación ni un porqué al que poder aferrarme. Y ahora no
sé por qué viene a mi mente el colchón que tuvimos que bajar Javi y yo a la
basura sin poder dejar de mirar esa mancha oscura que allí nos dejaste como
herencia y recuerdo antes de partir en tu último viaje, probablemente al
infierno. Y me vas a disculpar si nunca te llevo rosas, me vas a permitir contar
algunas cosas sobre lo poco que sé de tus días de vino y rosas con todas las
bromas como aquella en que al pasar delante de una funeraria nos decías
"agachaos, no vaya a ser que os
tomen las medidas. Ese era tu consejo, tu sabio consejo y no estuvo mal, pero
se te olvidó algo importante: Tú también tenías que agacharte. Sí, tú también
tenías que agacharte. Pero nunca quisiste cuidarte. No, nunca quisiste
cuidarte. Y quiero pensar que por una vez hice algo mejor que tú. Quiero pensar
que por una vez hice algo mejor que tú
que ni siquiera acabaste esa carta de
despedida que en el ordenador Santi encontró perdida. Y ahora que perdiste tan
absurdamente la partida, ahora estoy cansado y hasta tengo miedo de mi propia
vida. Y sé que lo tendré toda la puta vida, Decida lo que decida. Bueno, al final
tal vez tuviste suerte porque tal vez -dímelo tú- mejor que ser un hombre solo
y arruinado resulte ser, como dijo el juez, "el finado". Mientras se
tapaba la nariz con su pañuelo, y desde cualquier lugar dondequiera que ahora
te estés pudriendo sólo quiero que sepas que ya no te tengo miedo. Que ahora
estoy cansado y sólo tengo miedo de mi propia vida. Y que sé que lo tendré toda
la puta vida decida lo que decida. Como tú siempre decías: Formalidad poca,
pero que dure. Como tú siempre decías: Gracias. Así es y así será toda mi vida decida
lo que decida.